Rasa powstała we Francji. Dziś jest to rozpowszechniony gatunek hodowlany, ozdobny, często spotykany w ogrodach zoologicznych i gospodarstwach agroturystycznych.
Samce są większe od samic. Wysokość w kłębie wynosi do 150 cm, a masa ciała do 350 kg.
Ubarwienie obu płci jest identyczne – czarne, ciemnobrązowe lub ciemnorude. Podbrzusze, chrapy i obwódki oczu są jasne. Głowa jest duża i masywna. Osły Poitou mają dłuższe uczy i większe kopyta niż u innych ras osłów. Występuje u nich charakterystyczna okrywa włosowa zwana „cadanette” – sierść zwisa w długich strąkach i powinna być strzyżona.
Osły Poitou są silne, odporne i łagodne.
Ogiery Poitou krzyżowano z klaczami różnych ras koni w celu uzyskania wydajnych mułów roboczych. Wykorzystywano je w pracy na roli, transporcie, w wojsku jako zwierzęta pociągowe i juczne. Wraz z rozwojem mechanizacji znaczenie rasy malało, aż w 1977 roku populacja światowa liczyła zaledwie 44 osobniki.
Od 1884 roku prowadzona jest Księga Rodowodowa tej rasy. Obecnie liczba osłów Poitou wynosi 400 osobników, z czego szacuje się, że tylko ok. 200 to zwierzęta czystej rasy.