Brak dymorfizmu płciowego.

Upierzenie jest niebieskoszare. Na głowie znajduje się charakterystyczny czub, rozpostarty na kształt wachlarza, o barwie czarno-białej, na końcu łyżeczkowato rozszerzony. Kantarek korońca, czyli pióra na odcinku między przednim kącikiem oka a  dziobem, oraz okolice oczu są czarne.

 Długość ciała to ok. 75 cm, rozpiętość skrzydeł – 120 cm, a masa ciała ok. 2,4 kg.

Gatunek jest monogamiczny.

W ciągu roku korońce wyprowadzają 1 lęg. Samica składa 1 białe jajo. Okres inkubacji trwa 28–30 dni. Tuż przed wylęgiem w wolach obojga rodziców produkowana jest serowata wydzielina, tzw. gołębie mleczko, którym młode karmione są przez pierwsze 3–10 dni po wykluciu. Gołębie mleczko składem przypomina mleko ssaków i ma wysokie właściwości odżywcze. Karmienie przez rodziców trwa do 13. tygodnia życia.

Korońce żerują w grupach 2–10 osobników. Ich dieta oparta jest na owocach, nasionach i ślimakach. Pokarmu szukają na ziemi.

Rzadko latają. Spłoszone potrafią wzlecieć na gałąź na wysokość 3–5 m.

Kategoria NT (Near Threatened) na Czerwonej Liście IUCN – gatunek bliski zagrożenia wyginięciem. Wpisany do II załącznika  konwencji CITES. Objęty programem ESB.

Na spadek liczebności populacji korońców wpływają: odłowy w celach konsumpcyjnych, kolekcjonerskich i handlowych, oraz wycinanie lasów tropikalnych m.in. z powodu rozwoju przemysłu wydobywczego.