Gibony ungko mają futro barwy od czarnej do brązowo-szarej. U obu płci mogą występować białe brwi. Masywniej zbudowane od samic samce wyróżnia biała sierść również wokół policzków. Nie mają ogona. Jak wszystkie gibony posiadają długie kończyny górne i palce.

Długość ciała wynosi 40–65 cm, a waga 4–6 kg.

Jest to gatunek nadrzewny i prowadzi dzienny tryb życia. Doskonale wspina się i skacze. Unika wody.

Głównym pożywieniem gibonów są owoce, liście i kwiaty, czasem owady.

Gibony ungko to monogamiści. Tworzą niewielkie grupy rodzinne, którym przewodzi samiec.

Ciąża trwa ok. 210 dni. Zazwyczaj rodzi się tylko 1 młode w miocie, którym matka opiekuje się do 2. roku życia. Młode pozostaje w grupie rodzinnej do osiągnięcia dojrzałości płciowej w wieku 8 lat. Żyją ok. 15 lat w naturze, a w warunkach hodowlanych nawet 30 lat.

Kategoria EN (Endangered) na Czerwonej Liście IUCN – gatunek zagrożony wyginięciem, wpisany do I załącznika CITES.

Liczebność populacji w naturze cały czas spada. Główne zagrożenia wynikają z działalności człowieka – drastyczne kurczenie się naturalnych siedlisk.

Liczebność populacji ex-situ (poza środowiskiem naturalnym) również nie jest imponująca: tylko ok. 60 osobników jest utrzymywanych w różnych instytucjach. W Europie gibony ungko można zobaczyć tylko w 4 ogrodach zoologicznych: w Polsce, Anglii, Irlandii i Danii.