Surykatki zasiedlają pustynie i półpustynie oraz suche sawanny na południu Afryki.
Długość ciała to ok. 30 cm, ogona – do ok. 25 cm, a masa ciała sięga ok. 600–1000 g. Samce są nieco drobniejsze od samic.
Surykatki mają smukłą sylwetkę. Wierzch ciała jest jasnopopielaty z czarnym, poprzecznym pręgowaniem. Głowa jest jasna, a uszy czarne. Ogon – czarno zakończony.
Surykatki prowadzą dzienny tryb życia. Znane są z kopania nor z rozbudowaną siecią korytarzy lub wykorzystują jako schronienie szczeliny skalne.
Tworzą grupy rodzinne liczące ok. 30 osobników z silnie rozwiniętą gamą zachowań socjalnych:
-
Wykazują wiele zachowań antydrapieżniczych – od sygnałów alarmowych do czynnej, grupowej obrony przed intruzem. W czasie żerowania co najmniej 1 członek stada przyjmuje rolę strażnika – zajmuje pozycję w najwyżej położonym punkcie i obserwuje otoczenie. W razie niebezpieczeństwa wydaje dźwięki alarmowe.
-
Starsze osobniki opiekują się młodymi i uczą je polowania.
-
Podział obowiązków w grupie.
Okres rozrodczy u surykatek trwa cały rok. Po 11 tygodniach ciąży w miocie rodzi się zazwyczaj 2–4 młodych. Samica może wydać na świat 3 mioty rocznie.
Żyją ok. 7 lat, w warunkach ogrodu zoologicznego nawet do 12 lat.
Surykatki są wszystkożerne. Polują na owady i małe kręgowce, ale jedzą też korzenie, kłącza oraz jaja ptaków i gadów.
Kategoria LC (Least concern) na Czerwonej Liście IUCN – gatunek najmniejszej troski. Stan populacji jest stabilny.