Jak wszystkie żyrafy charakteryzuje ją specyficzny łaciaty wzór sierści. Odróżniają ją cętki z jasnym brzegiem ciemniejące ku środkowi.

Jest to najwyższy podgatunek żyrafy i jednocześnie najwyższe lądowe zwierzę na świecie – samiec może mieć nawet 6 m wysokości. Samice są mniejsze. Waga wynosi 800-1700 kg.

Posiada długi fioletowo–niebieski (nawet ponad 50 cm) język, który służy do zdobywania pożywienia. Jego specyficzna barwa chroni go przed poparzeniem słonecznym.

Żyje samotnie lub w niewielkich stadach.

Aktywna jest głównie rano i wieczorem. Często pasie się w towarzystwie stad zebr, antylop i strusi.

Po ciąży trwającej ok. 450 dni rodzi się 1 młode, które pozostaje z matką do 22. miesiąca życia.

Długość życia żyraf nubijskich wynosi w naturze ok. 10 lat.

Podstawą diety tego gatunku są głównie liście i młode pędy akacji, kwiaty i owoce.

Kategoria CR (Critically endangered) na Czerwonej Liście IUCN – gatunek krytycznie zagrożony wyginięciem, wpisany do II załącznika CITES, objęty EEP.

Populacja żyrafy nubijskiej (Giraffa camelopardalis camelopardalis) drastycznie spadła z powodu utraty i fragmentaryzacji siedlisk (urbanizacja, rolnictwo), kłusownictwa dla mięsa i skór, konfliktów zbrojnych w Afryce Wschodniej oraz zmian klimatycznych – długotrwałych susz, które znacząco wpływają przede wszystkim na niską przeżywalność młodych.