Galago senegalski to gatunek małpiatki z rodziny galagowatych zamieszkujący Afrykę centralną: od Senegalu przez Nigerię, po Sudan i Etiopię, Tanzanię i Kenię.
Prowadzi nocny, nadrzewny tryb życia w lasach i sawannowych zagajnikach.
Ubarwienie galago jest srebrzyste na grzbiecie, jaśniejsze na spodniej stronie ciała. Ogon jest na końcu gruby i puszysty. Długie kończyny tylne umożliwiają dalekie skoki. Duże, okrągłe, osadzone blisko siebie oczy pozwalają mu doskonale widzieć w nocy. Ma też świetny słuch.
Długość ciała galago to jedynie 16–20 cm, a długość samego ogona ok. 25 cm. Waga wynosi zaledwie 95–300 g.
Małpiatki te żyją przeciętnie 3–4 lata w naturze, w warunkach ogrodu zoologicznego nawet do 10 lat.
Galago senegalskie tworzą małe grupy, zazwyczaj rodzinne, liczące do 9 osobników. Grupie przewodzi dominujący samiec.
Ciąża trwa ok. 4 miesięcy. W miocie rodzi się zazwyczaj 1, rzadziej 2 młode. Matka karmi je mlekiem przez ok. 3,5 miesiąca. Stały pokarm młode zaczynają przyjmować pod koniec pierwszego miesiąca życia. Samica wykorzystuje dziuplę lub buduje na drzewie gniazdo z liści, w którym zostawia młode, gdy idzie żerować. Dojrzałość płciową osiągają w wieku 8–10 miesięcy.
Kategoria LC (Least concern) na Czerwonej Liście IUCN – gatunek najmniejszej troski. Objęty konwencją CITES (załącznik II) i programem EEP.
Populacja gatunku jest obecnie stabilna. Galago potrafi przetrwać na terenach zurbanizowanych, a nawet w pobliżu ludzkich osiedli. Lokalne spadki liczebności mają miejsce z powodu utraty siedlisk w wyniku wyrębu lasów i intensyfikacji rolnictwa.