Tapiry malajskie jako jedyne z 4 gatunków tapirów nie występują w Ameryce Południowej ani Środkowej, a w Azji południowo–wschodniej: od Birmy i Tajlandii do Malezji i Sumatry.
Zasiedlają wilgotne lasy równikowe i monsunowe z gęstym podszytem, tereny bagienne.
Tapir malajski jest największym z 4 współcześnie żyjących gatunków tapirów. Jest też jednym z największych roślinożerców lasów deszczowych Azji Południowo-Wschodniej, a pod względem wielkości przewyższają go jedynie dzikie gatunki bydła, nosorożce i słonie. Długość ciała wynosi 250 cm, wysokość w kłębie 90-120 cm, długość ogona 5-10 cm, masa ciała 250-350 kg. Samice są wyraźnie większe i cięższe (nawet o 100 kg!) niż samce.
Tapiry tego gatunku są solidnie i masywnie zbudowane, z zaokrąglonym ciałem z tyłu i zwężającym się z przodu. Ich charakterystyczną cechą jest ubarwienie – dorosłe osobniki mają czarną przednią częścią ciała, z białymi bokami i czarnymi tylnymi nogami. Kontrastowe ubarwienie tworzy zakłócający wzór, który zlewa zwierzę z otoczeniem i utrudnia drapieżnikom rozpoznanie go, zwłaszcza nocą. Przed atakiem drapieżników chroni tapira też skóra z tyłu głowy i na karku, która ma nawet do 3 cm grubości. Uszy są owalne i stojące. Oczy małe, okrągłe i mało ruchliwe. Trąba tapira malajskiego, utworzona przez zrośniętą górną wargę i nos, jest dłuższa i silniejsza niż u jego amerykańskich krewnych. Zwierzę potrafi nią chwytać. Tapiry malajskie mają cztery palce na przednich łapach i trzy na tylnych, z których każdy kończy się kopytem. Czwarty palec każdej z przednich stóp nie dotyka ziemi, więc odciski stóp pokazują odciski tylko trzech palców. Należą więc do zwierząt nieparzystokopytnych tak, jak koń.
Nowo narodzone i młode tapiry malajskie mają na futrze podłużne paski i blade plamy. Ostatnie resztki młodzieńczych pręg całkowicie znikają po około 5–6 miesiącach życia.Nos i górna warga są zrośnięte i wydłużone.
Tapiry malajskie prowadzą samotniczy, skryty tryb życia.
Żeruje o zmierzchu i nocą. Często kąpią się w rzece lub tarzają w błocie, aby nie dokuczały im owady. W wodzie chowają się też przed drapieżnikami. Dobrze pływają i nurkują.
Kierują się głównie węchem i słuchem, ponieważ podobnie jak ich krewny – nosorożec, bardzo słabo widzą.
Podczas godów samiec i samica biegają wokół siebie, wydając świszczące odgłosy i obwąchując się nawzajem. Ciąża trwa 13 miesięcy. Samica rodzi zwykle 1, rzadko 2 młodych. Młode podąża za matką już po tygodniu. Usamodzielnia się w 2 roku życia. Żyją ok. 30 lat.
Żywią się głównie liśćmi drzew i krzewów, owocami, nasionami oraz roślinnością bagienną i wodną.
Kategoria EN (Endangered) na Czerwonej Liście IUCN – gatunek zagrożony wyginięciem. Objęty konwencją CITES (załącznik I) i programem EEP.
Zagrożony wyginięciem głównie z powodu niszczenie i fragmentacja siedlisk – wycinania lasów tropikalnych pod osiedla, drogi i plantacje, np. palm olejowych. Tapiry padają ofiarą kłusowników, odławiane są do celów hodowlanych.
