Zasiedla tereny trawiaste i bagienne pomiędzy rozproszonymi lasami w Ameryce Południowej: od wschodniej Boliwii i południowo – zachodniej Brazylii, przez Gran Chaco w Paragwaju do Argentyny.
Charakterystyczny, twardy pancerz bolity zbudowany jest z łusek kostnych z rogową warstwą na wierzchu. Składa się on z 2 nieruchomych części: przedniej i tylnej oraz 3 ruchomych płytek między nimi. Stanowi doskonałą ochronę przed drapieżnikami – pancernik może zwinąć się w kulkę i całkowicie zamknąć ciało w pancerzu. Nawet, jeśli drapieżnikowi udałoby się wsunąć łapę w jakąś szczelinę, zostanie ona boleśnie przycięta przez elementy pancerza.
Włosy występują tylko na spodniej stronie ciała. II, III i IV palec kończyny tylnej są zrośnięte ze sobą, a I i V wolne. W kończynie przedniej 4 palce zakończone są mocnymi pazurami. Dymorfizm płciowy praktycznie nie występuje.
Długość ciała to ok. 30 cm, a masa – ok. 1–1,6 kg.
Bolita jest samotnikiem, choć zdarza się, że w chłodniejszych okresach jedno legowisko zajmuje nawet kilkanaście osobników. Chroni się w norach, ale w odróżnieniu od innych pancerników, rzadko je wykopuje. Najczęściej wykorzystuje opuszczone nory innych zwierząt.
W porze suchej podstawą diety bolity południowgo są owady i ich larwy (mrówki, termity, chrząszcze), w porze deszczowej znaczną częścią są owoce.
Ciąża trwa 120 dni. W miocie rodzi się 1 młode, które jest miniaturką dorosłego osobnika. Zaraz po urodzeniu sprawnie się porusza i jest wyposażone w pancerz. Matka karmi je przez ok. 72 dni. Dojrzałość płciową bolity osiągają w wieku 9–12 miesięcy, a w warunkach hodowlanych dożywają ponad 20 lat.
Kategoria NT (Near threatened) na Czerwonej Liście IUCN – gatunek bliski zagrożenia wyginięciem z powodu polowań i utraty siedlisk.
