Cyraneczki czerwonoramienne zasiedlają zarośnięte, płytkie zbiorniki słodkowodne, bagna, rozlewiska i tereny podmokłe w lasach tropikalnych Ameryki Południowej. Ich obszary lęgowe znajdują się w północno-wschodniej Argentynie oraz w Paragwaju. Na okres chłodniejszy migrują do wschodniej Boliwii, południowej Brazylii oraz Urugwaju.
W Polsce hodowane są w celach ozdobnych. Można je zobaczyć w wybranych ogrodach zoologicznych, arboretach oraz prywatnych hodowlach.
Jeden z najmniejszych gatunków kaczek. Osiąga zwykle około 35–40 cm długości, a jej waga waha się ok. 350-380 gramów.
Występuje wyraźny dymorfizm płciowy. Samiec jest jaskrawo ubarwiony – ma kremowo-różową pierś w ciemne cętki, szare boki ciała i charakterystyczne, ciemnobrązowe upierzenie z białymi plamami na głowie. Samica jest ogólnie szarobrązowa, z jaśniejszym spodem i wyraźniejszymi białymi plamami wokół oczu oraz u nasady dzioba. Dziób samca jest szaroniebieski, a samicy ciemnoszary. Obie płcie mają jaskraworóżowe nogi.
W przeciwieństwie do wielu innych kaczek, świetnie radzi sobie w lasach. Dzięki niewielkim rozmiarom jest bardzo zwinna w locie między drzewami. Chętnie przesiaduje na gałęziach i gnieździ się w dziuplach.
Gatunek monogamiczny. Niektóre pary łączą się na wiele lat.
W naturze gniazda budują najczęściej w dziuplach lub starych gniazdach innych ptaków. Samica składa od 6 do 12 jaj, które wysiaduje przez około 26–28 dni. Rodzice prowadzą młode do wody zaraz po wykluciu.
Dieta cyraneczek opiera się na nasionach roślin, zielonych częściach roślin wodnych, drobnych owadach zbieranych z powierzchni wody i mułu, larwach oraz małych mięczakach.
Gatunek nie jest zagrożony wyginięciem. W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN zaliczony do kategorii LC (Least Concern) – najmniejszej troski, choć trend liczebności populacji uznaje się za spadkowy.
Z uwagi na łagodne usposobienie kaczki te coraz częściej spotykane są w prywatnych hodowlach.
